กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 154 อาจารย์ของกู้หงอวี๋
ทว่าหลูซิงอวี่ดูเหมือนจะไม่ยอมรับคำอธิบายของลู่ผิงเลยสักนิด
"ที่บอกว่าไม่มีแฟนสักคน ก็เพื่อจะได้เหยียบเรือหลายแคมได้อย่างเปิดเผยใช่ไหมล่ะ?"
หลูซิงอวี่แค่นเสียงฮึดฮัดพลางมองลู่ผิงแล้วเอ่ยขึ้น
"ไม่ใช่แบบนั้นครับอาจารย์ อาจารย์มองผมเป็นคนยังไงกันเนี่ย? ผมจะเป็นคนแบบนั้นไปได้ยังไงครับ?"
ลู่ผิงเอ่ยด้วยสีหน้าร้อนตัว พลางนึกในใจว่า ตาแก่นี่รู้ความคิดของเขาได้ยังไงกัน? หรือว่าจะเป็นพวกเจนสนามเหมือนกัน?
"อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าในหัวของพวกคนหนุ่มสาวอย่างพวกเธอคิดอะไรอยู่! กินในชามมองในหม้อ โดยเฉพาะคนที่มีเงินเหม็นๆ ติดกระเป๋าแบบนายนั่นแหละ!"
หลูซิงอวี่มองลู่ผิงด้วยสีหน้าดูแคลน
ดูเหมือนหลูซิงอวี่จะเกลียดพวกคนรวยอยู่พอสมควร ท่าทางคงเคยถูกคนรวยสร้างความเจ็บแค้นอะไรมาสักอย่าง