กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 139 สวีเสี่ยวเสี่ยวหายตัวไป
"ไปโรงแรมกับเธอเนี่ยนะ? ผู้หญิงที่ผ่านมากี่มือแล้วก็ไม่รู้อย่างเธอ เอาอะไรมาคิดว่าฉันยังอยากได้เธออยู่อีก?"
ลู่ผิงมองหลินอวี่หลิงด้วยสายตาเยาะเย้ยพลางเอ่ยขึ้น
เมื่อได้ยินคำพูดดูถูกเหยียดหยามเช่นนี้ แม้หลินอวี่หลิงจะรู้สึกอับอายและเจ็บใจเพียงใด แต่ก็ไม่กล้าเถียงกลับ
"ฉันขอโทษ ถ้านายรังเกียจว่าฉันไม่สะอาด ฉันไปผ่าตัดเย็บซ่อมได้นะ ผลลัพธ์มันก็เหมือนกันนั่นแหละ!"
หลินอวี่หลิงโพล่งออกไปอย่างผีผลัก
ลู่ผิงถึงกับเบิกตากว้าง ไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง "เดี๋ยวนะ เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ?"
ฉู่อี๋หรันที่อยู่ข้างๆ ก็ตกตะลึงกับคำพูดนี้ของหลินอวี่หลิงเช่นกัน
"ฉันบอกว่า ถ้านายรังเกียจ ฉันไปผ่าตัดเย็บซ่อมได้นะ!"
หลินอวี่หลิงกัดฟันพูด