บทที่ 107 ความรู้สึกผิดของสวีอิ๋งอิ๋ง

บทที่ 107 ความรู้สึกผิดของสวีอิ๋งอิ๋ง

"อะไรคือยอมเป็นหมาให้คนรวย? เหล่าต่ง แกจะเกลียดคนรวยเกินไปแล้วมั้ง? จะเกลียดคนรวยมันก็ต้องดูสถานการณ์ด้วยสิ แกถามใจตัวเองดูเถอะว่าเหล่าลู่ดีกับพวกเราไม่พออีกเหรอ? หรือว่าต้องให้เขายัดเงินใส่มือแกก่อน แกถึงจะว่าดี?"

เฉินตงพูดใส่ต่งเจียด้วยความหงุดหงิด

"เหล่าเฉิน ฉันว่าตอนนี้แกกลายเป็นหมาเลียของเหล่าลู่ไปแล้วมั้ง ต่อไปเขาจะสั่งให้แกทำอะไร แกคงยอมทำหมดทุกอย่างแล้วล่ะสิ!"

ต่งเจียยังคงพูดปากแข็งต่อไป