บทที่ 93 รางวัลคริติคอลแล้ว

บทที่ 93 รางวัลคริติคอลแล้ว

สำหรับคำขู่ของจ้าวหลิน ลู่ผิงไม่ได้เก็บมาใส่ใจเท่าไรนัก

จ้าวเหลียงที่อยู่ด้านข้างเห็นจ้าวหลินเดินจากไปแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะหันไปพูดกับลู่ผิงว่า "นายจะไปมีเรื่องขัดแย้งใหญ่โตกับจ้าวหลินทำไมกัน?"

ลู่ผิงตอบอย่างไม่ยี่หระว่า "ยังไงก็ล่วงเกินไปแล้ว กลัวอะไรล่ะ? อีกอย่างไม่ใช่พวกนายหรอกเหรอที่ลากฉันมาเป็นไม้กันหมา? ฉันทำแบบนี้ก็เพื่อให้จ้าวหลินหันมาสนใจฉันแทน คุณหนูบ้านนายจะได้เป็นอิสระไม่ใช่หรือไง?"

ได้ยินที่ลู่ผิงพูด ตู้เสวี่ยหานก็อดพูดไม่ได้ว่า "คุณแน่ใจนะว่าทำเพื่อฉัน? ทำไมฉันรู้สึกว่าคุณทำเพื่อนางแบบสาวสองคนตรงหน้านี่กันแน่?"