กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทางเหนือของโลกมนุษย์ ภายในหุบเขาป่าลึกแห่งหนึ่งที่ถูกหมอกหนาปกคลุมตลอดทั้งปี
ทันใดนั้น เสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งก็ดังขึ้นเป็นระยะ ๆ
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า……”
“สำเร็จแล้ว! สามร้อยปี! ครบสามร้อยปีเต็ม ๆ! ข้าบำเพ็ญสำเร็จเสียที! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า……”
“เมื่อมีสิ่งนี้อยู่ในมือ ทั้งใต้หล้าและสวรรค์ ข้าก็คือผู้เหนือสุดแต่เพียงผู้เดียว! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า……”
……
ป่าเขาแห่งนี้ถูกหมอกปกคลุมตลอดทั้งปี ชาวบ้านในถิ่นจึงเรียกมันว่าป่าหมอกมัว
แต่ก่อน ที่แห่งนี้เคยเป็นแหล่งทำมาหากินของชาวเขารอบ ๆ หลายร้อยลี้มาโดยตลอด
แต่ไม่รู้ว่าเริ่มตั้งแต่เมื่อใด ชาวเขาที่เข้าไปเก็บสมุนไพรและตัดฟืนในป่ากลับหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอยอยู่บ่อยครั้ง
เป็นก็ไม่เห็นตัว ตายก็ไม่เห็นศพ!