กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามดึก โรงเตี๊ยมวิสาหการ
เมื่อได้ยินเสียงจื่อเซวียนเคาะประตูห้องของเสวยจงชิง หงหยวนก็รู้สึกว่ามันแปลกไปสักหน่อย
ไม่นานนัก เขาก็เห็นเสวยจงชิงเปิดประตูออกมา
ต่างจากต้นฉบับ เพราะการแทรกแซงของหงหยวน นี่จึงเป็นครั้งแรกในรอบกว่ายี่สิบปีที่เสวยจงชิงได้เห็นจื่อเซวียน
เพราะฉะนั้น เขาจึงไม่รู้จักสตรีผู้นั้น
ด้วยเหตุนี้ หลังเปิดประตูแล้ว เสวยจงชิงก็สำรวจคนผู้นั้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนป้องมือถามว่า
“คุณหนู ท่านเป็นผู้ใดกัน ผู้น้อยไม่ทราบว่าท่านมาขอสิ่งใดจากผู้น้อย”
เพียงคนเดียวเขาก็มองออก กลิ่นอายของสตรีชุดม่วงตรงหน้าไม่ธรรมดา แม้มิใช่ปีศาจร้าย แต่ก็มิใช่มนุษย์ปุถุชนทั่วไป
ทว่าคำถามของเขากลับไร้เสียงตอบ ราวกับจมหายลงในน้ำ