กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนผืนพสุธารกร้างห่างออกไปหนึ่งพันลี้
หงหยวนหรี่ตาลงจ้องมองเมฆอัสนีสีดำสนิทที่ยังคงรวมตัวกันอยู่บนท้องฟ้าสูง สีหน้าของเขาเคร่งขรึมพลางพึมพำกับตนเอง
“ยังมีเคราะห์สายฟ้าชั้นที่สิบสองอยู่อีกจริงด้วย!”
เคราะห์สายฟ้าชั้นที่สิบเอ็ดก็ทำให้เขาต้องตื่นตัวแล้ว ในเมื่อไม่รู้รูปแบบการโจมตีที่แน่ชัดของชั้นที่สิบสอง เขาจึงไม่อาจประมาทได้เลยแม้แต่น้อย
ไม่นานนัก เมื่อพลังของเมฆเคราะห์สะสมจนถึงขีดสุด อัสนีสีม่วงเข้มจนเกือบดำที่น่าสะพรึงกลัวก็พุ่งทะลวงชั้นเมฆลงมา หมายฟาดฟันใส่ร่างของหงหยวนที่อยู่เบื้องล่าง
หงหยวนที่เตรียมพร้อมไว้แล้วรีบตบฝ่ามือยักษ์ขนาดสามพันเมตรที่อัดแน่นด้วยพลังออกไป พร้อมกับหนามแหลมแห่งจิตตระหนักรู้นับร้อยเล่มที่พุ่งสวนขึ้นไปเช่นกัน
ทว่า