กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กาลเวลาผันผ่านไปโดยไม่รู้ตัว สามเดือนได้ล่วงเลยไปในพริบตา
ณ ยอดเขาสูงใจกลาง [จวนถ้ำพกพา]
เปลือกตาที่ปิดสนิทของหงหยวนกระตุกสองครั้ง ก่อนจะค่อย ๆ ลืมขึ้น
ในชั่วขณะนั้น ลำแสงสีทองสองสายก็พุ่งทะลุออกจากดวงตาของเขา ทิ้งร่องรอยแสงสีทองยาวถึงหนึ่งหมื่นเมตรไว้ในสุญตา
จากนั้น—
หงหยวนที่ตื่นขึ้นได้เรียกหน้าต่างคุณสมบัติของตนออกมาเป็นสิ่งแรก
เมื่อเห็นความสมบูรณ์ของ [มหามรรคฉบับร่าง] บนหน้าต่างคุณสมบัติเพิ่มขึ้นจาก 71% เป็น 74% เขาก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา
“นี่หรือคืออักขระแห่งมหามรรค? การนำมาขัดเกลา [มหามรรคฉบับร่าง] ของข้า กลับช่วยได้มากถึงเพียงนี้!”