กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กาลเวลาผันผ่านดุจม้าขาวลอดรอยแคบ มิได้ทิ้งร่องรอยใดไว้
ไม่ทราบว่าผ่านไปนานเพียงใด บนลานหยกขาวหน้า [เจดีย์ทงเทียน] พลันมีแสงขาววาบผ่าน ร่างหนึ่งในชุดคลุมสีน้ำเงินซึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่กับพื้นก็ปรากฏขึ้น
“อืม?”
พร้อมกับเสียงอุทานแผ่วเบาอย่างสงสัย ร่างนั้นค่อย ๆ ลืมตาขึ้น กวาดตามองรอบด้านอย่างงุนงง ก่อนแววตาจะกลับมากระจ่างใสในทันที
เพราะรอบกายมีผู้คนไม่น้อยกำลังจ้องมองเขาอยู่
คนเหล่านี้ล้วนเป็นศิษย์สำนักนิกายที่ใช้แต้มสนับสนุนแลกเวลาการใช้งาน [เจดีย์ทงเทียน] มาได้
บ้างกำลังเตรียมเข้าไป บ้างก็เพิ่งถูกส่งออกมาเช่นเดียวกับหงหยวน
ทว่าคนเหล่านี้ส่วนใหญ่ไม่รู้จักหงหยวน มีเพียงไม่กี่คนที่ตาไว เห็นป้ายผู้อาวุโสห้อยอยู่ตรงเอวเขา