กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนกำแพงเมือง อาหลางมองกองทัพศัตรูนับไม่ถ้วนที่กรูกันขึ้นมาราวฝูงตั๊กแตน ก่อนจะฟันดาบลงไปโดยสัญชาตญาณ
ชั่วพริบตา แสงดาบเย็นเยียบก็พาดผ่านลำคอของศัตรูเบื้องหน้า โลหิตสีแดงฉานพลันสาดกระเซ็นย้อมทั่วร่างเขา
นี่เป็นครั้งแรกที่อาหลางสังหารคน หัวใจของเขาเต้นกระหน่ำ โลหิตพุ่งพล่านขึ้นสู่ศีรษะ ดวงตาค่อย ๆ ปรากฏแสงสีแดงวาบ
ความหวาดกลัว ความตึงเครียด ความโกรธ ความตื่นตระหนก…
อารมณ์อันซับซ้อนนับไม่ถ้วนถาโถมเข้าสู่จิตสำนึกของอาหลางในชั่วพริบตา จนเหลือเพียงความเชื่อหนึ่งเดียว
“ข้าตายไม่ได้! ข้าตายไม่ได้! ข้าตายไม่ได้!!!”
แล้วก็ฆ่า! ฆ่า! ฆ่า!!!