กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ใต้แสงอรุณ หงหยวนซึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่บนหลังเสี่ยวจินค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แวบหนึ่งที่แสงทองคำเข้มข้นในดวงตาสว่างวาบแล้วดับหายไปในพริบตา
และสิ่งที่จางหายไปพร้อมกับแสงทองในดวงตาของเขา ก็คือชั้นแสงทองคำหนาแน่นที่เพิ่งปรากฏขึ้นบนผิวร่างกายของเขาเมื่อครู่
จากนั้น หงหยวนที่ตื่นเต็มที่ก็พึมพำพร้อมสีหน้าปลื้มปีติ “ในที่สุดก็หลอมกลั่นสำเร็จเสียที! ช่างไม่ง่ายเลยจริง ๆ!”
เสี่ยวจินได้ยินเสียงพึมพำของหงหยวนเช่นกัน จึงส่งกระแสเสียงผ่านดวงจิตอสูรมาทันที “เจ้านาย! ท่านตื่นแล้วหรือ? พวกเราน่าจะถึงดินแดนที่ท่านกล่าวถึงแล้ว แต่ว่าข้าไม่กล้าเข้าไป...”
“หือ? ถึงแล้วหรือ?”
เมื่อได้ยินเสียงเสี่ยวจิน หงหยวนก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเบื้องหน้าทันที