กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หงหยวนมองหลิวอีโหวที่ยังอ้าปากค้าง เบิกตาโพลง เพียงยิ้มบาง ๆ ไม่มีใจอธิบาย
จากนั้นเขาโบกมือ ปล่อยเมฆขาวผืนกว้างสิบลี้พัดเลียว ยกหลิวอีโหวและอูฐสินค้าที่เหลือบนพื้นทั้งหมดขึ้นไปบนเมฆ
ฟึ่บ——
ชั่วลัดตา เมฆขาวแปรเป็นลำแสงพุ่งเหินไปในเวหา เหลือเพียงอูฐบรรทุกอาหารและน้ำจืดอยู่ที่เดิม
เมื่อคนหนีไปแล้ว ก็หมายว่าพวกเขาปล่อยสินค้าไว้เบื้องหลัง
หงหยวนช่วยชีวิตพวกเขา สินค้าค่างามของพวกเขาก็นับเป็นค่าตอบแทน
ว่าจะรอดออกจากทะเลทรายหรือไม่ นั่นมิใช่เรื่องของเขา