กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หนึ่งราตรีผ่านพ้นไป เวลาล่วงเลยเข้าสู่เช้าตรู่ของวันใหม่โดยเร็ว
หงหยวนรีบมุ่งหน้าขึ้นสู่ยอดเขาทองคำแห่งเอ๋อเหมย ก่อนจะมาหยุดยืนอยู่ด้านนอกโถงใหญ่อันเป็นศูนย์กลางของสำนัก
ณ ที่แห่งนั้น ศิษย์พี่ใหญ่ตันเฉินจื่อได้มารอคอยอยู่ก่อนแล้ว
เมื่อเห็นหงหยวนก้าวเท้าเข้ามาอย่างรวดเร็ว ตันเฉินจื่อก็คลี่ยิ้มและพยักหน้าให้เล็กน้อย เขาไม่รอช้าเอ่ยปากกกล่าวนำทางหงหยวนเข้าไปภายในโถงใหญ่ เพื่อเข้าสู่สถานที่ฝึกจิตของมหาปรมาจารย์ไป๋เหมยอีกครา
เช่นเดียวกับเมื่อวาน สถานที่แห่งนี้ยังคงเงียบสงัดและอ้างว้าง ไร้ซึ่งร่องรอยของผู้อื่น
หลังจากทั้งสองเข้ามาถึง ต่างก็คุกเข่าทำความเคารพมหาปรมาจารย์ไป๋เหมยที่กำลังนั่งขัดสมาธิหลับตาอยู่เบื้องหน้า