กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนทุ่งน้ำแข็งอันขาวโพลนของดินแดนเหนือสุด หงหยวนก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้าทว่ามั่นคง
เนื่องเพราะเขาสามารถพำนักอยู่ที่นี่ได้อีกนาน จึงไม่ได้รีบร้อนแต่อย่างใด
แม้จะเป็นเพียงการเดินทอดน่อง ทว่าทุกย่างก้าวที่เขาก้าวออกไปกลับเป็นระยะทางหลายสิบเมตร
สำหรับสัตว์นักล่าระดับเลิศล้ำที่อาศัยอยู่บนทุ่งน้ำแข็งอย่างหมีขั้วโลก เมื่อมันรับรู้ถึงตัวตนของเขาในระยะหนึ่งพันเมตร มันก็รีบถอยหนีไปไกลทันที
ส่วนพวกสิงโตทะเลหรือแมวน้ำนั้น ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึง เมื่อสัมผัสได้ถึงเขาในระยะหลายพันเมตร พวกมันก็รีบมุดหนีเข้าไปในโพรงน้ำแข็งที่ขุดไว้ล่วงหน้าเพื่อเอาตัวรอดไปแล้ว
ต้นตอของความหวาดกลัวทั้งหมดนี้ ต้องโทษมังกรเทพตัวนั้น