กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเห็นปู้เทียนดิ้นรนอย่างรุนแรง สีหน้าของหงหยวนก็เย็นเยียบลง เขาเค้นเสียงต่ำ “ตวนลั่ง เจ้ามันรนหาที่ตาย!”
ตวนลั่งมองหงหยวนที่กำลังเดือดดาล พลางหัวเราะเยาะเบา ๆ “หึหึ รนหาที่ตายงั้นรึ? เด็กน้อยคนนี้อยู่ในมือข้า แล้วเจ้าจะทำอะไรข้าได้?”
“ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เจ้าเองยังเอาตัวไม่รอด กลับยังมีแก่ใจมาสนใจลูกกากเดนของปู้จิงอวิ๋นอีก ข้าว่าคนที่รนหาที่ตายคือเจ้าเสียมากกว่า!”
“ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง!”
หงหยวนเค้นเสียงเย็นเยียบ คลื่นไร้รูปสายหนึ่งพลันพุ่งออกจากกลางหน้าผาก ก่อนทะลวงเข้าสู่ร่างของตวนลั่งโดยไร้สิ่งกีดขวาง