กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หงหยวนมองส่งปู้เทียนกับเสี่ยวเฮยที่ติดตามจื่อหนิงและตี้เอ้อร์เมิ่งจากไป แววขบขันพลันฉายชัดในดวงตา
อันที่จริง หากปราณต้นกำเนิดฟ้าดิน ณ ที่แห่งนี้มิได้เริ่มไม่เพียงพอสำหรับเขาแล้ว เขาก็คงอยากพักอยู่ที่นี่ต่อไปอีกสักระยะ
ทว่านั่นย่อมเป็นไปไม่ได้ เพราะไม่ใช่สิ่งที่เขาแสวงหา
ไม่นาน เวลาก็ผ่านพ้นไปอีกสามวัน
ค่ำคืนนี้ ในขณะที่หงหยวนนอนหลับตาดูดซับปราณต้นกำเนิดฟ้าดินอยู่บนเตียง เขาพลันลืมตาขึ้นและวูบกายไปยืนริมหน้าต่าง
นอกหน้าต่างมีร่างหนึ่งกำลังเร่งฝีเท้ามุ่งหน้าเข้าสู่ส่วนลึกของป่าเขา