กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ณ ริมผา หงหยวนพุ่งตัวลงไป เพียงชั่วพริบตาก็กลับขึ้นมาอีกครั้ง
ในมือเขาหิ้วหลงเอ๋อร์ขึ้นมาด้วย โดยร่างกายไร้รอยขีดข่วน
ทว่าหลงเอ๋อร์ตกใจจนร้องลั่น พอเห็นตี้เอ้อเมิ่งเหาะเข้ามา มันก็ดิ้นหลุดจากมือหงหยวนแล้วพุ่งเข้าซบอ้อมกอดของนาง พลางร้องไห้โฮ “ท่านแม่! ท่านแม่! ท่านแม่!…”
เรื่องนี้ก็เป็นธรรมดา ถึงหลงเอ๋อร์จะเติบโตเกินวัย อีกทั้งยังเป็นกระบี่เทวะกลับชาติมาเกิด แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็อายุเพียงสิบห้าหรือสิบหกปีเท่านั้น ยังเป็นเด็กที่จิตใจไม่บรรลุนิติภาวะ
“หลงเอ๋อร์เด็กดี ท่านแม่อยู่ตรงนี้ ท่านแม่อยู่ตรงนี้แล้ว…”
ตี้เอ้อเมิ่งที่ตกใจกลัวโอบกอดหลงเอ๋อร์ไว้แน่น พลางปลอบโยนแผ่วเบาไม่หยุดปาก