กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สามวันต่อมา หงหยวนกล่าวลาจอมสรรพสิ่งอีกครั้ง และครั้งนี้เป็นการจากกันอย่างถาวร เพราะเมื่อเขาจากไปแล้ว เกรงว่าจะไม่มีวันได้หวนกลับมายังเมืองลั่วหยางแห่งนี้อีก
ในเรื่องนี้ จอมสรรพสิ่งกลับมองอย่างปลงได้
การได้พักฟื้นร่างกายอย่างสงบสุขมากกว่าสิบปีนั้น สำหรับเขาถือว่าดียิ่งนักแล้ว
ยามนี้เขาชราแล้ว เหลือเวลาชีวิตอีกไม่กี่ปี อาศัยบารมีที่ยังเหลืออยู่ของหงหยวนก็เพียงพอให้เขาใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสุขสบาย
ส่วนคนรุ่นหลังนั้น ก็เป็นไปตามคำกล่าวที่ว่าลูกหลานย่อมมีวาสนาของลูกหลาน เขาไม่อาจจัดการได้ไกลถึงเพียงนั้น
ดังนั้นเขาจึงมิได้เอ่ยปากรั้งไว้ อีกทั้งยังมอบทองคำ 10,000 ตำลึง พร้อมทั้งผลไม้วิญญาณและหญ้าวิญญาณอีกถึง 10 หีบด้วยใจกว้าง
ในเรื่องนี้ หงหยวนมิได้ปฏิเสธ