กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในห้องที่ค่อนข้างเปลี่ยวร้างแห่งหนึ่งของสำนักถังเหมิน หงหยวนนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น เขาพลิกมือหยิบชาร้อนถ้วยหนึ่งที่ส่งกลิ่นหอมประหลาดออกมา
ถ้วยดังกล่าวเป็นเพียงถ้วยหยกธรรมดา มิได้มีความแปลกประหลาดอันใด ทว่าน้ำชาที่อยู่ภายในกลับวิเศษยิ่งนัก
น้ำชาใสกระจ่างเป็นประกาย แผ่แสงวิญญาณระยิบระยับออกมาไม่ขาดสายจนส่องให้ถ้วยหยกดูสว่างโปร่งใส ที่ก้นถ้วยมีใบชาเพียงสองใบ ใบหนึ่งดำใบหนึ่งขาว ทว่ากลับงอกออกมาจากยอดอ่อนเดียวกัน ช่างพิศวงนัก
“นี่คือชาเจตจำนงแท้หยินหยางกระนั้นหรือ”
หงหยวนมองน้ำชาใสในมือ พลางสำรวจมันขึ้นลงด้วยความสงสัย
จากนั้นเขาก็กลืนน้ำชาทั้งถ้วยพร้อมใบชาทั้งสองใบลงท้องไปในคราวเดียว