กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เวลาย้อนกลับไปยังครึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้
เยี่ยเสี่ยวเตี๋ยรับหนังสือหย่าจากมือฉิวรั่วเฟิงด้วยสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อสายตา ดวงตาจับจ้องอยู่ที่ตัวอักษรหมึกสีดำซึ่งเต็มไปด้วยถ้อยคำเย็นชาไร้เยื่อใย กับรอยนิ้วมือสีโลหิตแดงฉานที่ประทับอยู่ท้ายสุด นางนิ่งงันไปชั่วขณะ
ทว่านางกลับมิได้รู้สึกเศร้าโศกแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำยังรู้สึกยินดีเสียด้วยซ้ำ
นางถูกนายท่านชิวถังไป๋รับมาเลี้ยงดูตั้งแต่ยังเล็ก ทำให้ได้เติบโตเป็นผู้ใหญ่โดยไร้โรคภัยไข้เจ็บรบกวน
ส่วนการที่หกปีมานี้นางทุ่มเทสุดกำลังช่วยนายท่านดูแลจวนฉิวสุย มิให้เสื่อมทรามลงในมือของฉิวรั่วเฟิงเจ้าคนไร้ความสามารถที่วัน ๆ เอาแต่จ้องจะปีนป่ายขึ้นสู่ที่สูงนั้น ก็ถือว่านางได้ตอบแทนบุญคุณการเลี้ยงดูจนหมดสิ้นแล้ว