กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อมองเรือนเหล็กกล้าที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ดวงตาของหงหยวนก็เป็นประกายวาบ
เขารู้ว่าชิวถังไป๋ เป้าหมายในการเดินทางครั้งนี้ของตน ถูกคุมขังอยู่ภายในนั้น
เป็นดังที่คาดไว้ พอเข้าใกล้ เสียงคำรามโหยหวนชวนสยดสยองก็ดังแว่วมาจากภายในเรือนเหล็กกล้า ราวกับเสียงร้องของภูตผีปีศาจ
ทว่าหงหยวนมิได้รีบร้อนบุกเข้าไป เขาตั้งใจรอให้เย่เสี่ยวเตี๋ยจากไปเสียก่อน แล้วค่อยลงมือ
เย่เสี่ยวเตี๋ยคงมิได้มาที่นี่เป็นครั้งแรก นางเปิดประตูเรือนอย่างคล่องแคล่ว ก่อนนำสุราและอาหารที่ถือมาเข้าไปวางไว้ด้านใน
หลังจากนั้น หงหยวนก็เห็นนางนั่งร้องไห้เงียบ ๆ อยู่หน้าเรือน
ผ่านไปราวครึ่งชั่วยาม เย่เสี่ยวเตี๋ยจึงเช็ดน้ำตา ปิดประตูเรือน แล้วค่อย ๆ เดินจากไป