กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเห็นศิษย์สมาคมกระยาจกมากมายต่างเข้าข้างตนเช่นนี้ เฉียวพงก็อารมณ์ดีเป็นอันมาก ทว่าตำแหน่งเจ้าสมาคมนี้ เขาย่อมนั่งต่อไปไม่ได้เป็นแน่
“น้ำใจของทุกท่าน เฉียวพงรับไว้แล้ว ทว่าตำแหน่งเจ้าสมาคมกระยาจกนี้ ข้ารับไว้ไม่ได้เป็นแน่ แต่ก่อนจะพ้นจากตำแหน่ง ข้าอยากให้สหายสมาคมกระยาจกทุกท่านจดจำเรื่องหนึ่งไว้ให้ดี! ศิษย์สมาคมกระยาจกของข้า ไม่ว่าผู้ใดก็ตาม ต้องใกล้ชิดกันดั่งสหาย ห้ามทำร้ายกันเองอีก! ผู้ใดฝ่าฝืน จักเป็นเช่นดาบเล่มนี้!”
ว่าแล้วเฉียวพงก็ยื่นมือออก ดูดดาบยาวบนพื้นซึ่งไม่รู้ว่าเป็นของผู้ใดเล่มหนึ่งให้ลอยเข้าสู่มือตน แล้วสะบัดมือเบา ๆ ดาบก็หักเป็นหลายท่อนในทันที
“นี่มัน…”
“เฮ้อ…”