กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ติ๊ง!”
หงหยวนดีดนิ้วเพียงเบา ๆ ครั้งหนึ่ง กระบี่ยาวในมือเยิ่นอิ๋งอิ๋งก็กระเด็นหลุดมือไปทันที จากนั้นเขาจึงยื่นฝ่ามือออกไปตบเบา ๆ
เสียง “ปัง” ดังขึ้น ร่างของเยิ่นอิ๋งอิ๋งปลิวกระเด็นราวกับว่าวสายขาด ก่อนจะตกกระแทกพื้นข้างกายเยิ่นหว่อสิงอย่างแรง โลหิตไหลซึมออกจากมุมปาก ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด
“อิ๋งอิ๋ง!”
สีหน้าหลิงหูชงเปลี่ยนไปทันที เขาเร่งสะบัดร่างให้หลุดจากการเกาะกุมของหลินผิงจือและศิษย์คนอื่น ก่อนจะโผทะยานเข้าไปหาด้วยท่าทางโซซัดโซเซ ระหว่างทางถึงกับกระอักโลหิตออกมาอีกคำ
“แค่ก ๆ… พี่ชง! ท่านพ่อของข้า… เส้นเอ็นและกระดูกทั่วร่างของท่านขาดสะบั้นจนหมดสิ้นแล้ว! ฮือ ๆ…”
เยิ่นอิ๋งอิ๋งกระอักโลหิตออกมาอีกคำ พุ่งเข้าสู่อ้อมอกหลิงหูชง ร่ำไห้คร่ำครวญด้วยความโศกเศร้า