กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ครั้นหงหยวนเห็นร่างของฉวี่ยางและหลิวเจิ้งเฟิง หลิงหูชงก็ยังคงถามไม่หยุดว่า “ศิษย์พี่ ท่านแน่ใจหรือว่าผู้อาวุโสฉวี่ยางกับอาจารย์อาหลิวจะฝ่าวงล้อมหนีรอดไปได้จริง?”
“ไม่มีอะไรแน่นอนหรอก ข้าเพียงเดาสุ่มเท่านั้น...” หงหยวนตอบปัด ๆ ก่อนชี้ไปยังเงาร่างดำสองร่างที่กำลังหนีห่างออกไป พลางเอ่ยเสียงเบา “ดูสิ พวกเขาออกมาแล้ว ลุกขึ้นเถิด พวกเราควรไปได้แล้ว”
“ออกมาแล้ว? ผู้อาวุโสฉวี่ยางกับพวกเขาออกมาแล้วหรือ? อยู่ที่ใด?”
หลิงหูชงมีสีหน้ายินดี รีบลุกขึ้นมองไปตามทิศทางที่หงหยวนชี้
น่าเสียดายที่เขาบาดเจ็บสาหัส ประสาทสัมผัสทั้งห้าถดถอยลงมาก จึงมองไม่เห็นเงาร่างเล็กจ้อยสองร่างที่อยู่ห่างออกไปกว่าพันเมตร