กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หงหยวนมิได้ย่างเท้ามาที่ศาลาชมสุริยะแห่งนี้เป็นครั้งแรก
ตลอดห้าปีที่ผ่านมา เขามาที่นี่หลายครั้งแล้ว และบางครั้งก็เลือกฝึกฝนยามเช้าที่นี่ด้วย
ทว่าตอนนี้สำนักฮัวซานมีคนอยู่จริงเพียงไม่กี่คน และนอกจากอาจารย์เยว่ปู้ฉวินแล้ว คนอื่น ๆ ก็แทบไม่มีเวลาเหลียวแลเขาเลย
อีกทั้งห้าปีนี้คนสำคัญ ๆ ก็จากไปหลายคน ยิ่งไม่มีใครสนใจเขาไปใหญ่
เห็นเยว่ปู้ฉวินยืนอยู่บนศาลาชมสุริยะ หงหยวนก็รีบก้าวเข้าไปคำนับ “อาจารย์!”
เยว่ปู้ฉวินพยักหน้า แล้วเอ่ยเบา ๆ “อืม วรยุทธ์ปฐมกาลอ่านไปถึงไหนแล้ว มีข้อสงสัยตรงไหนหรือไม่”
หงหยวนไม่กล้าบอกอีกฝ่ายเลยว่า ตนเข้าใจ ‘วรยุทธ์ปฐมกาล’ ไปเกือบเจ็ดแปดส่วนแล้ว และเมื่อคืนก็เริ่มต้นลงมือได้สำเร็จแล้ว
หากบอกออกไปจริง ๆ คงทำให้เยว่ปู้ฉวินตกใจจนครึ่งตายเป็นแน่