กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 598 อะไรที่เรียกว่าเฝ้ารอจนแทบขาดใจ?
หลังตื่นนอน เสิ่นหมิงเยว่ไปกินข้าวที่โรงอาหารนิดหน่อย ตอนบ่ายก็ไม่อยากออกไปข้างนอก
ตัดสินใจอยู่ที่หอพักเฉย ๆ กู้หย่วนโจวตอนไม่ยุ่งก็กลับมาที่หอพักมองเธอแวบหนึ่ง ตอนยุ่งก็ออกไป
เวลาผ่านไปเร็วมาก ไม่ทันไรก็ผ่านไปสองวัน กู้เสี่ยวชีกับกู้หย่วนหยางและคนอื่น ๆ เก็บข้าวของเรียบร้อยแล้ว วางแผนจะออกเดินทางเช้าวันรุ่งขึ้น
เสิ่นหมิงเยว่ใจหายไม่กล้าจาก ค่อนข้างไม่อยากกลับไป แต่ยังไงบริษัทก็มีเรื่องกองเป็นภูเขา
แต่ว่าพูดไปแล้วคนพวกนี้ก็ไว้ใจได้ทีเดียว เธอออกมาหลายวันขนาดนี้ก็ยังไม่โทรหาเธอสักสาย