กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 384 ยังมีไม้ต่อไปอีกงั้นรึ
กู้ฝูเฉียงร้องไห้จนแทบกลั้นไม่อยู่ ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นเลยด้วยซ้ำ
"พ่อครับ ผมจะจดจำคำสั่งสอนไว้ให้แม่น ไปเรียนต่างประเทศครั้งนี้จะตั้งใจให้เต็มที่ ไม่ทำให้ตระกูลกู้ขายหน้าอย่างเด็ดขาด!"
กู้ฝูเฉียงก็มีความคิดของตัวเองเหมือนกัน เรื่องที่เขาเพิ่งก่อขึ้นช่วงนี้ ต่อให้เขาเป็นลูกแท้ ๆ คนทั้งบ้านก็ต้องรำคาญเขาแน่
แทนที่จะเป็นแบบนั้น สู้ไปอยู่ต่างประเทศสักปีหนึ่งดีกว่า จะได้ไม่ต้องให้คนในตระกูลกู้ต้องกลุ้มใจเพราะเขา ถือเสียว่าตาไม่เห็นก็ใจสงบไปด้วย
ต้องบอกว่ากู้ฝูเฉียงยังรู้จักตัวเองอยู่บ้าง ที่จริงเหตุผลหลักก็คือมันน่าอายเกินไป เขาไม่มีหน้าไปอยู่ที่บ้านต่อ