เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 332 กู้หย่วนโจวมาที่มหาวิทยาลัยได้อย่างไร?
หลินจื้อหย่วนไม่กล้าไปหาเรื่องเสิ่นหมิงเสีย จึงกลับไประบายอารมณ์ใส่แม่
“แม่เลิกยุ่งเรื่องไร้สาระได้แล้ว ความมั่งคั่งที่ได้มาอยู่ในมือก็ถูกแม่ทำพังหมด ของอย่างนาฬิกาที่เคยให้แม่ก็ต้องคืนไปหมดแล้ว ตอนนี้จะทำอย่างไรดี?”
แม่หลินไม่คิดว่าเสิ่นหมิงเสียจะกล้าหาญขนาดนี้ ก็ทำอะไรไม่ถูกอยู่เหมือนกัน
“หน้าด้านจริง ๆ ของที่ให้ไปแล้วยังจะเอากลับคืน แม่จะไปเอาความกับมันเดี๋ยวนี้ รออยู่ที่นี่แหละ”
หลินจื้อหย่วนรีบดึงแม่ไว้
“พอเถอะ อย่าไปวุ่นวายเลย ทำแบบนั้นมีแต่จะผลักคนให้ถอยห่างไปไกลขึ้น เดี๋ยวผมจะซื้อของไปหาสักครั้ง ขอโทษขอโพย ดูว่ายังกอบกู้สถานการณ์ได้ไหม แม่ไม่ต้องไปยุ่งด้วย”
หลินจื้อหย่วนอ่อนล้าทั้งกายใจ มองใบหน้าแล้งน้ำใจชอบคิดเล็กคิดน้อยของแม่ จู่ ๆ ก็รู้สึกเบื่อหน่ายขึ้นมา
แม่หลินก็กลัวจะทำให้เสิ่นหมิงเสียโกรธจนเกินไป ได้แต่กล้ำกลืน