เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 252 อะไรนะ? เจียงอิ๋งชิวเป็นที่สองของทั้งมณฑลหรือ?
“หน้าตาดีทีเดียว มีกลิ่นอายของหนังสือ ไม่เตี้ยด้วย น่าจะสักหนึ่งร้อยเจ็ดสิบห้าเซนติเมตรได้”
หวังชุ่ยเอ๋อคิดแล้วก็บรรยายอย่างละเอียดอีกรอบ
เสิ่นหมิงเยว่พยักหน้า “ฟังดูดีนะ ไว้มีโอกาสค่อยเจอกัน เสี่ยวเสียก็อายุไม่น้อยแล้ว เธอไม่ได้เรียนหนังสืออีก ถ้ามีคนที่เหมาะสมก็รีบตกลงไว้ก็น่าจะดี”
ช่วงเวลานี้ทุกคนแต่งงานกันเร็ว ไม่ได้ยึดถือเรื่องผู้หญิงอิสระแบบนั้น พออายุเกินสามสิบแล้วจะหาคนที่พร้อมทุกด้านได้ยาก
เสิ่นหมิงเยว่ก็ต้องคล้อยตามยุคสมัยไปด้วย เดิมทีเธอคิดจะช่วยคัดกรองเอง แนะนำคนที่ไว้ใจได้ให้เสิ่นหมิงเสียสักสองสามคน ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะหาคนเองได้ รักกันเองย่อมน่าเชื่อถือกว่าคนที่คนอื่นแนะนำ
สองแม่ลูกคุยกันในร้านเป็นระยะ ๆ ลุกขึ้นมาช่วยเสิร์ฟอาหาร ไม่นานเสิ่นหมิงเสียก็กลับมา ใบหน้ายังมีรอยยิ้ม พอเห็นเสิ่นหมิงเยว่อยู่ที่นี่ก็ดีใจวิ่งเข้าไปหา
“พี่สาว วันนี้พี่มีเวลามาได้ยังไง?”