เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 227 เป็นวีรบุรุษในใจลูกสาว
มองดูหนวนน่วนที่เต็มไปด้วยความหวัง เสิ่นหมิงเยว่ลูบผมของเธอเบา ๆ แล้วสัญญากับเธอว่า "ในเมื่อหนูพูดออกมาแล้ว แม่ก็จะต้องช่วยหนูแน่นอน"
เมื่อได้รับการตอบรับจากแม่ ดวงตาของหนวนน่วนก็สว่างขึ้น เธอพุ่งเข้าไปในอ้อมกอดของเสิ่นหมิงเยว่ พลางเอาหัวถูไถเอวของเธอ
"แม่ แม่ดีที่สุด หนูรู้อยู่แล้วว่าแม่ต้องช่วย"
เสิ่นหมิงเยว่ยื่นมือไปประคองใบหน้าเล็ก ๆ ของหนวนน่วน เห็นใบหน้าสีแดงระเรื่อที่เผยความสนิทสนมกับตัวเองก็รู้สึกอุ่นใจ
เห็นว่าเวลาก็ไม่เช้าแล้ว เสิ่นหมิงเยว่จึงส่งหนวนน่วนกลับห้องไปพักผ่อน
นั่งอยู่บนโซฟา เสิ่นหมิงเยว่พลิกอ่านหนังสือที่ยังอ่านไม่จบก่อนหน้านี้ มองออกไปนอกหน้าต่าง ข้างนอกมืดสนิท ค่ำคืนลึกแล้ว
เธอยกมือหาว ดวงตาถูกความชื้นปกคลุม แต่ก็ยังฝืนไม่ยอมนอน
กู้หย่วนโจวกลับบ้านมาในยามค่ำคืน เขาย่องเข้าไปในห้องนั่งเล่น กลัวว่าจะปลุกเด็กที่หลับอยู่ให้ตื่น