เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 180 นี่คือสิทธิพิเศษของคนเป็นที่รักของทุกคนหรือไง?
บนใบหน้าของกู้หย่วนโจวไม่มีสีหน้าโศกเศร้าอะไร แต่กลับมีหยดน้ำตาไหลลงมาจากหางตา
ภาพนี้ดูแปลกประหลาดดี คนเราตอนร้องไห้ยังไงก็ต้องมีสีหน้าอะไรบ้าง แต่กู้หย่วนโจวกลับไม่เป็นเช่นนั้น
เถียนซูฝางและคนอื่น ๆ ไม่ได้เห็นกู้หย่วนโจวร้องไห้มานานมากแล้ว ความประทับใจที่เขาร้องไห้ยังคงหยุดอยู่ตอนเป็นเด็ก พออายุมากขึ้น ต่อมาจะเจอความยากลำบากแค่ไหน กู้หย่วนโจวก็ไม่เคยหลั่งน้ำตา
แต่วันนี้กลับร้องไห้เพราะเมียคลอดลูก
กว่ากู้หย่วนโจวจะรู้ตัว ก็รู้สึกได้ว่าหน้าตัวเองอุ่น ๆ เขาอายจนต้องหันหน้าไปทางอื่น เอื้อมมือปาดน้ำตาบนใบหน้าออก
ไม่ใช่ว่าเขาขี้แย แต่เขารู้สึกเหลือเชื่อจริง ๆ เสิ่นหมิงเยว่เป็นสหายหญิงที่อ่อนโยนและบอบบางขนาดนี้ ปกติแค่ทำงานหนักเขาก็ไม่ยอมให้ทำ แขนขาเรียวบางขนาดนั้น รู้สึกว่าถ้ายกของหนักมือคงหักแน่
แต่วันนี้กลับเพราะคลอดลูก เส้นเลือดในตาขาวแตกหมด นี่ต้องใช้แรงมากแค่ไหนกัน?