0147

⬢⬢⬢

ตอนที่ 147 กู้หย่วนหยางไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของตระกูลกู้

"ถ้านี่คือความคิดของนาย งั้นแม่ก็เห็นด้วย"

ผู้หญิงคนนั้นพยักหน้าด้วยสีหน้าเจื่อนขม

กู้หย่วนหยางจึงควักผ้าเช็ดหน้าออกจากอกเสื้อ คลี่มันออก แล้วพูดกับผู้หญิงคนนั้นว่า "ที่นี่มีสามร้อยห้าสิบหยวน ตอนนี้ในตัวผมมีเงินแค่นี้"

สายตาของผู้หญิงคนนั้นเลื่อนไปที่ผ้าเช็ดหน้า ลมหายใจหนักขึ้นเล็กน้อย นางกำมือแน่น กดฝ่ามือเข้าหากัน ก่อนจะยกมือขึ้นรับผ้าเช็ดหน้า "วางใจเถอะ แม่ได้เงินแล้วก็จะไม่มาหาแกอีกเด็ดขาด แม่จะไปแล้ว ลูกเอ๋ย ต่อไปแกต้องดูแลตัวเองให้ดีนะ"

กู้หย่วนหยางมองแผ่นหลังของผู้หญิงที่เดินจากไป ร่างผอมบางดูโดดเดี่ยวอยู่บ้าง

ในใจเขาอัดอั้นมาก แต่ก็โล่งขึ้นนิดหน่อย เงินเขาก็ให้ไปแล้ว หวังว่าผู้หญิงคนนี้จะรักษาคำพูด

หลายวันต่อมา ก็ไม่เห็นวี่แววของผู้หญิงคนนี้จริง ๆ กู้หย่วนหยางผ่อนคลายลงทั้งตัว แต่ผลปรากฏว่าหลายวันให้หลัง ตอนที่เขากำลังทำงานอยู่ในออฟฟิศ คนของหน่วยรักษาความปลอดภัยก็เดินมาหา สีหน้าดูพิกล