เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 138 เสิ่นหมิงเยว่ เธอเป็นผู้หญิงอันธพาลหรือไง?
“งั้นจะทำยังไง? หรือจะไม่สนใจเลยสักนิด?”
เถียนซูฝางถอนหายใจ กลุ้มใจจนแทบแย่ มื้อเย็นวันนี้ก็กินได้น้อยผิดปกติ ผิดหวังก็ผิดหวัง แต่ในฐานะแม่ที่เลี้ยงดูมากว่าสิบปี ในใจก็ยังอดรู้สึกเจ็บไม่ได้
กู้เจี้ยนจวินมองภรรยาตัวเองแวบหนึ่ง “เธอไม่ต้องรู้สึกผิดหรอก บ้านเราไม่ได้ติดค้างอะไรเธอเลย ตรงกันข้าม เรายังช่วยเหลือเธอตั้งมาก ถ้าไม่มีเรา เธอจะได้เป็นครูไหม? จะได้รับการศึกษาที่ดีได้ไหม? ป่านนี้คงแต่งงานมีครอบครัวไปนานแล้ว จะมาถึงจุดนี้ได้หรือ? ตอนนี้เธอเป็นฝ่ายติดค้างเรา ไม่ใช่เราที่ติดค้างเธอ เราเลี้ยงเธอมากว่าสิบปี ก็ไม่ได้หวังให้เธอเลี้ยงดูยามชรา ไม่ได้หวังให้เธอกตัญญูต่อเรา ตอนนี้เธอทำผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอจะไปรู้สึกผิดทำไม?”
กู้เจี้ยนจวินมองเรื่องต่างๆ ทะลุปรุโปร่ง เข้าใจเหตุผลดี แม้บางครั้งก็ใจอ่อน