0136

⬢⬢⬢

ตอนที่ 136 ได้แต่เก็บข้าวของจากไปอย่างหมดท่า

"คำนี้ฉันพูดไปแล้วก็จริง แต่มนุษย์ทุกคนล้วนมีเลือดเนื้อเป็นคน เธอเข้ามาอยู่ตระกูลกู้ตั้งหลายปี คนทั้งบ้านเคยทำไม่ดีกับเธอที่ไหน กินอยู่ใช้สอย เธอไม่ด้อยกว่าซือซือเลย แต่เธอทำอะไรลงไป เพื่อจะทำร้ายพี่สะใภ้รองของเธอ ไม่สนชื่อเสียงตระกูลกู้ ไม่สนชีวิตคุณปู่ เธอเห็นแก่ตัวขนาดนี้ บ้านนี้เก็บเธอไว้ไม่ได้อีกแล้ว"

กู้เจี้ยนจวินถึงอย่างไรก็เป็นผู้นำใหญ่ ทำงานเด็ดขาดมาตลอด ที่ผ่านมาทำใจแข็งไม่ลงก็เพราะเขาเป็นคนรักพวกพ้อง

แต่โจวเสี่ยวเฟยไม่รู้จักสำนึกผิดก็แล้วไป มาถึงตอนนี้ยังมากดดันด้วยศีลธรรมใส่เขา มองเขาเป็นอะไร

นึกถึงแม่ของโจวเสี่ยวเฟยคนนั้น กู้เจี้ยนจวินก็อดสะท้อนใจไม่ได้ ไม่แปลกที่บางคนว่าพันธุกรรมเป็นเรื่องสำคัญ การอบรมสั่งสอนตอนเด็กก็สำคัญ ตอนที่รับโจวเสี่ยวเฟยมาเธอโตพอรู้ความแล้ว ความคิดฝังรากไปแล้ว แก้ไขได้ยากมาก