0110

⬢⬢⬢

ตอนที่ 110 ผมขึ้นเอง ต้องไม่ทำให้ชาติขายหน้า!

เปลือกตาของเอกอัครราชทูตซือกระตุกเบา ๆ เขาหันไปมองเสิ่นหมิงเยว่โดยไม่รู้ตัว เขารู้ดีว่าเวลานี้เขาไม่สามารถพูดอะไรได้แล้ว

เสิ่นหมิงเยว่อาสาออกมาเอง แถมยังพูดภาษาต่างประเทศ เจ้าชายวิลเลียมและคณะฟังได้ชัดเจน ย่อมยินดีตอบรับเป็นธรรมดา

เวลานี้หากเขาจะเรียกเธอกลับมาเปลี่ยนคน นั่นไม่เท่ากับปล่อยให้อีกฝ่ายหัวเราะเยาะหรือ

แต่ถึงอย่างไรก็เป็นบุคคลที่เคยออกร่วมงานใหญ่โต ความกล้าแบบนี้ยังมีอยู่ ทันใดนั้นบนใบหน้าของเขาก็แวบยิ้มออกมา

“ในเมื่อเสี่ยวเสิ่นพูดอย่างนี้แล้ว งั้นก็ให้เธอไปเถอะ พวกเรามารอชมการเล่นของเธอกัน”