เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 310 ซยงหนู: ยมราชเดินดินชัดๆ!!!
“เรื่องนี้ไม่ต้องให้เจ้าเป็นห่วงหรอก” ว่าแล้วนางก็ยกมือขึ้นโยนยันต์หยกขึ้นไปกลางอากาศเบา ๆ พอถึงอึดใจถัดมา เมื่อกระทบวายุก็ขยายใหญ่ขึ้นในทันที ชั่วพริบตาก็กลายเป็นเรือเหาะลอยฟ้าลำหนึ่ง พื้นที่ภายในกว้างขวางพอจะบรรจุคนหลายสิบคนกับสัมภาระทั้งหมดได้อย่างสบาย
จ้าวทิงหลานกระโดดขึ้นหัวเรือก่อนเป็นคนแรก แล้วหันกลับมาโบกมือเรียกทั้งสอง “รีบขึ้นมาเร็ว คืนนี้จะส่งพวกเจ้าไปชายแดนเหนือ ประหยัดเวลาเดินทัพบนถนนไปได้มาก”
หานซิ่นกับเซี่ยงอวี่มองตากันแวบหนึ่ง ต่างเห็นความจนใจและความตะลึงในก้นบึ้งดวงตาของกันและกัน
ประสิทธิภาพการจัดการเรื่องต่าง ๆ ขององค์รัชทายาทหญิง ช่างไม่มีที่ติจริง ๆ
ทั้งสองไม่เอ่ยอะไรมากอีก แบกหีบไม้ที่หนักอึ้งขึ้นบ่า แล้วกระโจนขึ้นเรือเหาะ
ลำแสงสีน้ำเงินพาดผ่านความมืดมิดของรัตติกาล เรือเหาะลอยฟ้าแล่นผ่านท้องฟ้ายามค่ำคืนอย่างเงียบเชียบ ทะยานพันลี้ในชั่วพริบตา