เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 307 อดีตล่วงรู้เพียงใด ทะลวงผ่านระดับทารกก่อกำเนิด
จ้าวทิงหลานรู้สึกว่าตนได้ฝันไปยาวนานนัก
ในฝันไร้ซึ่งความหรูหรางดงามของวังเสียนหยาง ไร้ซึ่งผงทรายปลิวทั่วฟ้าของชายแดนเหนือ และไร้ซึ่งการจัดอันดับอันยิ่งใหญ่ตระการตาบนม่านฟ้า
นางยืนอยู่กลางความว่างเปล่าอันเวิ้งว้าง เบื้องล่างหมอกบางแผ่กระจายราวสายน้ำไหล เบื้องบนท้องฟ้าดำมืดสนิท ไม่มีแม้แต่ดวงดาวสักครึ่งดวง รอบกายเงียบสงัดจนน่าขนพองสยองเกล้า เงียบจนราวกับแม้แต่ตนเองก็ถูกกลืนกินไป
จากนั้นภาพก็เริ่มปรากฏขึ้น
ไม่นานนัก แสงและเงาก็หมุนวน อดีตที่ถูกฝังกลบเป็นม้วน ๆ ค่อย ๆ คลี่ออกตรงหน้านาง ภาพแต่ละเฟรมปรากฏชัดเจนขึ้น ทีละตอน ๆ ล้วนเป็นสิ่งที่นางไม่ปรารถนาจะเห็นที่สุด
สิ่งแรกที่ปรากฏคือยามที่นางเพิ่งทะลุมิติเข้าสู่โลกบำเพ็ญเซียนในชาติก่อน