กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 287 ในที่สุดก็ได้ไปให้พ้นจากที่กันดารแห่งนี้เสียที!!!
ภาพเปลี่ยนไป บนผืนราบกว้างใหญ่ กองทัพชนเผ่าแห่งแคว้นยามาไตแผ่ขยายออกมาดำทะมึน
อุปกรณ์ของชาววะยังคงล้าสมัยเช่นเดิม ทั้งหอกทองแดง ศรกระดูก โล่ไม้ ไม่ต่างอะไรจากชนเผ่าทางตอนเหนือของคิวชู ข้อได้เปรียบเดียวก็คือจำนวนคนมหาศาล เบียดเสียดหนาแน่นเต็มผืนราบ ธวัชที่เย็บจากหนังสัตว์พลิ้วไหวตามลม กลองศึกที่คว้านจากไม้ท่อนใหญ่ดังครืน ๆ
แม่ทัพใหญ่ยามาไตผู้คุมทัพเลื่องชื่อด้านความกล้าหาญในท้องถิ่น ร่างสูงแปดฉื่อ มือถือกระบี่สำริดยักษ์เล่มหนึ่ง ยืนคำรามท้าทายอยู่หน้าทัพ ท่วงทีโอหังถึงขีดสุด
เซี่ยงอวี่นั่งตัวตรงอยู่บนหลังม้า มองชายฉกรรจ์ที่คำรามแหบพร่าอยู่ฝั่งตรงข้าม แล้วหันไปถามจี้ปู้ที่อยู่ข้างกาย “คนผู้นี้พูดว่าอะไร”