เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 282 ศักดิ์ศรีข้าล่ะ? ศักดิ์ศรีล่ะ?
รถคุมขังคันหนึ่งกำลังแล่นช้า ๆ อยู่กลางถนน ล้อรถบดผ่านร่องหิน กลิ้งออกมาเป็นเสียงครืดคราดทึบ ๆ ม้าแก่อีกสองตัวก้าวเท้าอืดอาด เกือกเหล็กกระทบผิวก้อนหินดังแป๊ก ๆ เบา ๆ ยิ่งทำให้ถนนยาวสายนั้นเงียบสงัดขึ้นไปอีก
ซี่ไม้ของรถคุมขังเรียบเสมอกันแน่นหนา คนทั้งสองในรถไม่ได้ใส่คาไม้หนักหรือตรวนเหล็ก มีเพียงมือทั้งสองข้างที่ถูกเชือกป่านมัดไว้กับเสาซี่รถ
แต่รั้วไม้ที่ล้อมรอบทั้งสี่ด้านเปิดโล่งไร้สิ่งบัง แสงฟ้าสาดลงมาทั้งหมด กรอบร่างของทั้งสองไว้แน่นหนา ไม่มีที่ให้หลบซ่อน ราวกับถูกนำมาประจานต่อหน้าผู้คน
ผู้ที่อยู่บนรถ ก็คือเซี่ยงเหลียงกับเซี่ยงอวี่
สองข้างทางหลวงแต่เดิมก็มีผู้คนยืนดูแน่นขนัดราวกำแพง ราษฎรเสียนหยางล้อมกันมาทีละชั้น ๆ บ้างเขย่งเท้ามอง บ้างเหยียบก้อนหินปีนขึ้นที่สูง ตรอกซอยมีฝูงชนเบียดเสียด แน่นขนัดอัดเต็มถนนยาวทั้งสาย