เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 265 แย่แล้ว ไส้จะแตกอีกแล้ว !
ในเวลานั้นเอง ภาพบนม่านฟ้าก็แบ่งออกเป็น 3 หน้าจอ
หน้าจอที่หนึ่ง:
ภายในห้องสงบยามราตรีสงัด เซียวเหอพลันสะดุ้งตื่นลุกพรวดขึ้นนั่งบนเตียง เสื้อผ้ายามหลับด้านหลังเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นจนแนบติดแผ่นหลัง แผ่ความเย็นยะเยือกเสียดกระดูก
เขาฝันร้าย
ธารโลหิตสีชาดสาดทะลักลงมาจากกำแพงเมืองจินหลิง ราดรดใบหน้าที่เขาเงยขึ้นจนเต็มปากเต็มจมูก ทั้งคาวทั้งหวานและเหนียวหนืด ไม่ว่าเขาจะเช็ดอย่างไรก็ยังไม่อาจสลัดออกไปได้
ท่ามกลางฝนโลหิต มีเด็กคนหนึ่งยืนอยู่ด้วยเท้าเปล่า เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง บริเวณอกและท้องมีบาดแผลฉกรรจ์พาดทะลุจนชวนสะพรึง
เด็กคนนั้นเอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบา ทุกถ้อยคำกระแทกลงกลางใจ “อัครมหาเสนาบดี ท่านเก่งกาจที่สุดในการคำนวณบัญชีมาตลอดชีวิต เช่นนั้นท่านลองคำนวณดูเถิดว่า ศีรษะคนหัวนี้มีค่าเท่าใด?”
“แล้วศพของทารกคนนี้มีค่าเท่าใด?”
“แล้วเลือดสดที่ไหลนองทั่วทั้งหัวเมือง มีค่าเท่าใด?”