เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 234 นับแต่วันนี้ ที่นี่คือดินแดนของต้าฉิน!
«ฤดูใบไม้ผลิ ปีที่ 4 แห่งศักราชสื่อหยวน เมืองแบกตรายอมสวามิภักดิ์»
ภาพบนม่านฟ้าเผยให้เห็นประตูเมืองแบกตราค่อย ๆ เปิดออก
ชาวกรีกอพยพ ขุนนางเก่าแห่งเปอร์เซีย และชาวพื้นเมืองในเมืองยืนอยู่สองฟากถนน มองกองทัพจากแดนตะวันออกที่กำลังเคลื่อนเข้าสู่เมืองด้วยสายตาซึ่งปะปนทั้งความยำเกรงและความสับสน
เกราะและอาวุธของทหารฉินล้วนเป็นรูปแบบที่พวกเขาไม่เคยพบเห็นมาก่อน เกราะเกล็ดร้อยเรียงด้วยสายหนัง แผ่นเกราะสะท้อนประกายเย็นเยียบใต้แสงตะวัน
ง้าวยาวมีแขนงขวางซึ่งใช้เกี่ยว แทง หรือจิกได้
บนศูนย์เล็งของกลไกหน้าไม้มีการสลักขีดบอกระยะ ทำให้สามารถเล็งเป้าได้อย่างแม่นยำ
นี่มิใช่เผ่าคนเถื่อนจากตะวันออกอย่างที่พวกเขาจินตนาการ หากแต่เป็นกองทัพที่ผ่านการหล่อหลอมในสมรภูมิอีกแห่งมานานนับร้อยปี และเปลี่ยนสงครามให้กลายเป็นศาสตร์อันแม่นยำไปนานแล้ว