กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 226 ขอโทษที
ส่วนเตียวเหลียงท่ามกลางฝูงชน ใบหน้าที่เดิมสงบนิ่งไร้คลื่นลม ในที่สุดก็เผยริ้วรอยแห่งความสั่นไหว
บุรุษเงยหน้ามองสตรีบนแท่นสูง ดวงตาทอประกายลุ่มลึก ริมฝีปากบางเม้มแน่น ผ่านไปครู่ใหญ่จึงค่อย ๆ เอ่ยปาก น้ำเสียงเจือการเย้ยหยันเย็นชาอยู่หลายส่วนว่า “องค์หญิงช่างสำราญใจยิ่งนัก ลวงฟ้าข้ามสมุทรมาหลายปี มองดูผู้คนถูกเจ้าปิดบังไว้ในความมืดมิด คงรู้สึกสะใจไม่น้อยกระมัง”
ท้ายที่สุดแล้ว เขายังคงคับแค้นไม่คลาย
เดิมคิดว่าคนตรงหน้าคือวีรชนผู้โอบอุ้มใต้หล้าไว้ในอก และหมายใฝ่สวรรค์ขึ้นเป็นจอมสรรพสิ่ง แม้เขาจะไม่รู้แผนการทั้งหมดของนาง ทว่าไม่เคยขัดขวางอย่างแท้จริง