กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 210 เจ็บใจ! เจ็บใจ!!
หวังต้าเปียวตาวาว รีบก้าวเข้าไปชิด “อยู่บนเนินเขาทางตะวันตกเฉียงใต้ตรงนั้น ห่างจากที่นี่ไม่ถึงสามสิบลี้ ท่านยืมทหารชั้นผู้น้อยให้ข้า 20 คน ข้าไปจับเอง ไม่ต้องรบกวนท่านลงมือเอง
“20 คนหรือ” ผู้บัญชาการทหารประจำอำเภอซุนวางถ้วยชาลง ส่ายหน้า “พี่หวัง เจ้าก็รู้ ราชสำนักตรวจเข้มอยู่ในเวลานี้ ทหารจะออกจากเมืองต้องมีหนังสือราชการ เกณฑ์ทหารเองเช่นนี้ หัวหลุดจากบ่าเลยนะ”
เมื่อได้ยิน รอยยิ้มของหวังต้าเปียวก็แข็งค้างอยู่บนใบหน้า ใจเย็นเยือกไปครึ่งหนึ่ง
“ทว่า” ผู้บัญชาการทหารประจำอำเภอซุนพลิกคำพูด นิ้วเคาะโต๊ะเตี้ยสองครั้ง “เจ้ากับข้านับว่าเป็นคนรู้จักเก่ากัน ขุนนางผู้นี้จะนั่งดูเฉยให้เจ้าถูกผู้ใดรังแกก็ไม่ได้”