กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 207 หานซิ่นหนีไปแล้ว?!
จ้าวฉางเกิงเงียบงัน
พอพูดถึงเรื่องนี้ เขาก็เจ็บปวดยิ่งนัก
เจ้าเด็กหานซิ่นนั่นกินวันละ 3 มื้อ มื้อละ 3 ชาม กินเก่งกว่าพวกเขาทุกคนเสียอีก
ตลอดหลายวันที่ผ่านมา เจ้าเด็กนั่นเพียงคนเดียวก็กินเสบียงของพวกเขาไปเกือบเท่ากับหลายคน ทุกครั้งที่แบ่งข้าวกัน เขาอยากควักลูกตาของหานซิ่นออกมาเสียให้รู้แล้วรู้รอด
แน่นอนว่านั่นเป็นเพียงความคิด เขายังโหดเหี้ยมไม่ถึงเพียงนั้น
“ช่างเถิด ๆ” จ้าวฉางเกิงโบกมือ สีหน้าเจ็บปวดราวกับถูกเฉือนเนื้อ “ถือเสียว่าเลี้ยงสุนัขก็แล้วกัน”
ทุกคนมองหน้ากันไปมา ไม่มีผู้ใดเอ่ยวาจา
เลี้ยงสุนัขอย่างนั้นหรือ? สุนัขตัวนี้กินเก่งเกินไปแล้วกระมัง แถมยังเป็นสุนัขเนรคุณ กินเสร็จก็หนีไป ไม่แม้แต่จะกล่าวคำลา