กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 200 เจ้าด่าอะไรว่าข้าเป็นหมาบ้า?
“เจ้า...เจ้าด่าผู้ใดว่าเป็นสุนัขโง่?”
“ผู้ใดสอดปาก ข้าก็ด่าผู้นั้น”
จ้าวทิงหลานยองกายอยู่ในพุ่มหญ้า ใช้มือปิดปาก ขณะที่ไหล่สั่นระริก
เตียวเหลียงยองกายอยู่ข้างนาง หมวกงอบกดต่ำจนแทบปิดใบหน้า ทว่ามุมปากก็โค้งขึ้นเล็กน้อยเช่นกัน
“หลิวปังผู้นี้ปากร้ายเกินไปแล้ว” จ้าวทิงหลานกดเสียงต่ำ ทว่าเสียงหัวเราะยังเล็ดลอดออกมาจากซอกนิ้ว “ฮ่า ๆ ”
“...”
บนยอดเนิน ใบหน้าของหวังต้าเปียวมิอาจใช้สีตับหมูมาเปรียบเปรยได้อีกต่อไป
มันเป็นสีที่อยู่กึ่งกลางระหว่างสีมะเขือม่วงกับมันเทศสีม่วง ทั้งยังเจือสีแดงคล้ายกำลังจะระเบิดออกมา