กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 192 ข้าตีข้าเอง จะต้องมีอะไรรับประกัน?
“เรางานล้นมือทั้งวัน กลับทำให้เจ้าผู้ไร้พันธะดุจเมฆาและนกกระเรียนต้องลำบาก ทั้งยังมีแก่ใจบุกเข้ามาในโถงใหญ่ของเราอีก” อิ๋งเจิ้งก้มหน้าลงเขียนข้อความหลายบรรทัดบนแผ่นไม้ไผ่ ท่าทางรวดเร็วกว่าก่อนหน้านี้เล็กน้อย ราวกับมีคนคอยเร่งอยู่ข้างกาย
จ้าวทิงหลานมิได้ขุ่นเคือง เพียงยืนมองเขาตรวจและอนุมัติฎีกาไม้ไผ่เช่นนั้น
มองอยู่ครู่หนึ่ง นางก็เอ่ยขึ้นอีกครั้งว่า “เมื่อครู่ตอนข้าเข้ามา ข้าเห็นคนสองคนคุกเข่าอยู่บนระเบียงทางเดินด้านนอก คนหนึ่งกำลังตัวสั่น อีกคนกำลังร้องไห้...”
“คนของศาลตรวจการ” อิ๋งเจิ้งมิได้เงยหน้า “ทำคดีอย่างไร้ประสิทธิภาพ ทั้งยังปกป้องเพื่อนร่วมงาน”