กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 เป็นต้องเห็นคน ตายต้องเห็นศพ
จ้าวทิงหลานพิงอยู่ข้างหน้าต่าง มองม่านฟ้าด้วยดวงตาปรือสะลึมสะลือ หาวแล้วหาวอีกไม่หยุด
เตียวเหลียงนั่งตัวตรงอยู่ข้าง ๆ ตั้งใจรับชมอย่างจริงจัง ทว่าเป็นครั้งคราวก็หันไปมองนางเพื่อยืนยันว่าไม่ได้หลับไปแล้ว
“ดูเสีย” เตียวเหลียงกล่าว
จ้าวทิงหลานขยี้ตาพลางพึมพำว่า “กำลังดูอยู่”
“ดูอย่างตั้งใจ”
“ตั้งใจอย่างยิ่ง”
สิ้นเสียง นางก็หาวออกมาอีกครั้ง
เตียวเหลียงมองนางแวบหนึ่งอย่างเงียบงัน
จ้าวทิงหลานขยับไปด้านข้างอย่างรู้สึกผิด พยายามเบิกตาให้กว้างที่สุด