กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 97 ทิ้งลูก ๆ โยนลงจากรถ
“เอ่อ...”
เสียงกลืนน้ำลายฝืด ๆ ดังขึ้นหนึ่งครั้ง แตกความเงียบลง
นั่นคือเซี่ยโหวอิง
“พี่...พี่ใหญ่...ท่านนี่...ท่านจะทิ้งลูกจริง ๆ ไม่ได้นะ...”
เขาพูดเบายิ่งนัก ราวกับกำลังพึมพำกับตัวเอง แต่กลับชัดเจนจนแทรกเข้าหูของทุกคน
ในถ้อยคำนั้นไม่มีการตำหนิ มีแต่ความงุนงงที่ไม่กล้าเชื่อ และความสับสนที่เกือบไร้เดียงสา
เซี่ยโหวอิงรู้จักหลิวจี้มานานเพียงนี้ ไม่เคยคิดเลยว่าอีกฝ่ายจะผลักเลือดเนื้อของตนออกไป เช่นนั้นชั่วขณะหนึ่งก็แปลกหน้าจนใจเย็นวาบ
สายตาของทุกคนโดยไม่รู้ตัว ค่อย ๆ เลื่อนไปที่เซียวเหอ
เซียวเหอหันหลังให้ทุกคน หันหน้าไปทางม่านฟ้า นิ่งไม่ไหวติง