กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 88 ประทานสุรามีพิษแก่นางหานจี
กลิ่นใบไม้ผุชื้นอบอวลไปทั่ว แสงสาดส่องผ่านเรือนยอดอันหนาทึบจนแตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆ
กระท่อมหยาบ ๆ ราวกับของยุคดึกดำบรรพ์หลายหลังกระจายอยู่รอบลานโล่งกลางป่า พอจะกันลมกันฝนได้อย่างเฉียดฉิว
ที่แห่งนี้คือที่ซ่อนตัวชั่วคราวของหลิวจี้และพรรคพวก
หลิวจี้พิงต้นไม้เก่าต้นหนึ่งนั่งลง ดึงเสื้อกัญชงที่สวมอยู่ซึ่งแยกไม่ออกแล้วว่าสีเดิมเป็นเช่นไร สีหน้ายิ้มขี้เกียจเฉื่อยชาอันเป็นปกติของเขาตอนนี้ก็ดูฝืน ๆ อยู่บ้าง
เขาเกาหัว มองเซียวเหอ ฝานไคว่ เซี่ยโหวอิงและคนอื่น ๆ ที่นั่งล้อมรอบอยู่ข้าง ๆ ถอนหายใจ “มารดามันเถอะ ชีวิตแบบนี้อึดอัดจริง ๆ”