กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 70 สะใจ ฮ่า ๆ
«ด้วยการอยู่ร่วมกันเช้ายันค่ำและฝ่าฟันลมฝนมาด้วยกันเป็นเวลานาน เตียวเหลียงได้ถือจ้าวทิงหลานเป็นครอบครัวเพียงคนเดียวของตนไปนานแล้ว จะว่าดูแลราวกับน้องชายแท้ ๆ ก็ไม่เกินจริง»
“...”
ตอนนี้เตียวเหลียงไม่อยากจะยอมรับเอาเสียเลยว่าคนบนม่านฟ้านั้นคือตัวเองในอนาคต
เป็นห่วงใครไม่เป็น หาเป็นห่วงลูกของศัตรู
อีกอย่าง คนโตขนาดนั้นแล้ว ยังจะกลัวว่าจะต้องลำบากอะไรอีก
«คนเราบางทีก็ยังเข้าอกเข้าใจตัวเองไม่ได้เลย»
«ด้วยเหตุนี้ เมื่อรู้ว่าหานซิ่นหนีไปยังพาจ้าวทิงหลานไปด้วย เพราะร้อนใจเรื่องความปลอดภัยและกลัวว่าจ้าวทิงหลานจะต้องลำบากตลอดทางที่ตามหานซิ่นไป เขาจึงขี่ม้าคนเดียวออกไปตาม»
«และนี่ก็ก่อให้เกิดผลลัพธ์อย่างหนึ่ง...»